ve bir gün daha ezildi,
yaptıklarım…
yapamadıklarımın yükü,
altında…

ve yükledikçe sıkıntımızı
omuzlarına başkasının,
hafifler sanmıştık da,
azalan sıkıntı değil,
sabrımız oldu zamanla…

Bazen,
ne kadar içten olsalar da…

Ya da,
çıksalar çok derinden…

Öyle,
dolmuş çaresizliğim ki;
taşıyor kelimelerimden…

Bir varmış… Bir yokmuş…

Uzak mı uzak olmayan bir teknoloji galaksisinde, tüm kuzenleri ve ikiz kardeşleri ile yaşayan minik bir çamaşır makinesi varmış. Özenle kendisi ile ilgilenen bakıcıları ve bir sürü farklı ırktan arkadaşlarıyla mutlu mesut yaşarmış…

Lâf aramızda; hele bir kırmızı süpürge varmış ki karşı bantta… Oyundan, eğlenceden ve hatta elektrikten bile vazgeçebilirmiş onun için… Bırak bakıcısı, koşarak gidecekmiş yanına.. Heyhat, hiç yakışır mı terbiyeli makinelere yürümek! Hele koşması çamaşır makinelerinin, büyük ayıpmış bu galakside…

O yüzden hep uçmayı hayal etmiş minik çamaşır makinesi. Bakıcılarına, kuzenlerine ve kardeşlerine belli etmeden günlerce çalışmış… Hatta çok yorulduğu o gece birkaç milim… Ne milimi canım! Birkaç santim havalandığına, elektrik ve kırmızı süpürge aşkına yemin bile edebilir…

O gecenin sabahında olmuş herşey… Yolun açık olsun dercesine, akıl-uslu ol dercesine bakıcı okşamış başını… Tertemiz giydirilip, özenle sarılmış…

***

ve hopppp! Ayakları yerden kesilince bir an, acaba başardım mı diye düşünmüş. Heyhat! Bunu yapan o değilmiş… “Çarpetsin!” deyivermiş.. İkizinin kıkırdamalarını duymuş, “Terbiyesiz” demiş boğuk bir sesle büyük kuzenlerden biri.

Diğer kuzeni, “Çabuk topraklan! Böyle kelimeler kullanma, sen artık kocaman bir makine oldun! Kurallara uy ve uslu uslu çalış!”  diye devam etmiş nasihatlerine.

“Peki” deyip, homurdanarak dalmış uykuya minik çamaşır makinesi… Karşıki banda uçup, kırmızılı süpürgeye “Senden çok elektriklen..” derken, sarsılarak rüyasından uyanmış. Küçük bir bakıcı, yırtarak üstündekileri çıkartmış…

“Bu model yeni geldi, 1000 devir… ABX7458-32 modeli… Üstelik kampanyası da mevcut “

Bakıcının kendisini tanıdığını anlayınca rahatlamış ABX7458-32. Demek ki kardeşleri ve ikizleri de burada, hatta kim bilir belki kırmızı süpürge de gelmiştir!

Dişi bir bakıcı düğmelerine bakmaya, karnını gıdıklamaya başlamış. Acemi bakıcı, kapığını açıp açıp hızlıca kapatıyor. Durup durum parmaklarını sırayla kafasında vuruyormuş.

“Bunu alıyoruz!” demiş kadın…

“Amaa, ben yeni geldim! Durun, bekli kırmızılı da burad..” demesine kalmadan, aceleyle yeniden giydirmişler ABX7458-32′i…

***

Ve yine o lanet, sahte uçma hissi midesini bulandırdıkça, bulandırmış…

Yeni bakıcıları alelacele çıkartmışlar kıyafetlerini.
Bulantısı geçmeden, bir sürü iş doldurmuşlar karnına…
Öğretildiği gibi sessizce işini yapmış. İşi bitince, seslenmiş bakıcısına.
Adi kadın,hemen kesmiş elektriğini.
Sessizce dalmış uykuya ABX7458-32.

***

Günler birbirini kovalamış… Bazen günlerce uyuyan ABX7458-32, bazı günler saatlerce sesini çıkarmadan çalışmış… Hatta adi ve acemi bakıcı kadın ağzını söküp, pis kokulu bir suyla yıkadığında bile bir şey dememiş…

***

Bir gün adi ve acemi bakıcı kadın, battaniyeler tıkıştırmış karnına… Yapmacık bir sesle “Hadi canım, hadi… Bunları da yıkarsın sen!” demiş. ABX7458-32 bu yapmacıklık karşısında bile bozmamış terbiyesini…

Derken, aralanan kapıdan evin en küçük bakıcısı girmiş içeriye. Biraz karnını gıdıklayıp, biraz düğmelerini kurcalamış. Koşa koşa içeri gidip elinde kıpkırmızı, kan kırmızısı, hatta ve hatta “kırmızı süpürge” kırmızısı bir topla gelmiş minik bakıcı. O topu, o lanet topu…  Ağzına, karnına, başına vurmaya başlamış..

ABX7458-32 her bir darbede biraz daha, biraz daha yüksek sesle ağlamaya başlamış.. Koşarak gelmiş adi bakıcı kadın. Ayy, meğer onun suçuymuş da… Yok çok iş vermişmiş de… O yüzden olmuşmuş da!

Görememiş ki, ABX7458-32′nin kalbinde yeniden alevlenen kırmızı alevi…

O gün karar vermiş ABX7458-32; tekrar uçmaya!
Bu sefer daha çok çalışıp, her elektrik anında daha çok denemeye…

***

Günler geçtikçe bastıramaz olmuş yüreğinin sesini… Her uçma denemesine koşarak gelip, sakinleştirmiş onu bakıcı kadın… “Ayy, ne olur gitme… Bir sürü iş var yapılacak” diye yalvarmış. Sakinleşip işini bitirmiş ABX7458-32 …
Tam uykuya dalacakken, bakıcı kadının sesi gelmiş içerden;

“Hayatım, biliyorum biraz garip gelecek ama… Yemin ederim, bugün çamaşır makinemizin havalandığını gördüm resmen!”

Bakıcılarının kahkahalarına aldırmadan, ABX7458-32 gülümseyerek uykuya daldı…

SON

***

sevie: bi çamaşır faslının bana düşündürdükleri… 

Aslında DÖD diye bir kategori yapmam lazım. Muhtemelen oraya eklenecek her yazı bende derin pişmanlık ve depresif davranışlara sebep olacaktır. 

Peki, Nedir DÖD?

Efendim DÖD;

• vakti zamanında aklınıza gelen,
• belli bir zaman dilimi boyunca sizi heyecanlandıran,
• içinizde “uvvv, ne şahane fikir! çok zengin olcam, yihuu”  naraları attıran,
• amma ve lâkin hayat şartları olsun,
• içinizde sessizce kaynayan atalet olsun,
• ya da başka bir abidik gubidik sebep olsun,
• gerçekleştiremediğiniz fikir ve planların takribi 6-10 ay sonrasında X bir kişinin ya da Y bir şirketinin hayata geçirip,
•  bol para kırdıktan veya kırmaya devam ederken,
•  kendi kendinize söylediğiniz ,
•  ”Daha Önce Düşünmüştüm!” cümlesidir.

Tüm bu durumlara kısaca DÖD denir. “DÖD olmak” şeklinde deyim üretenler varmış ama ben bu deyimi oluşturabileceği kişilik zararlarından ötürü pek tavsiye etmiyorum.

Bazı günler,
olsa bir klonum diyorum,
onu salsam ortaya,
gülümseyip dolansa…

Sonra ben,
geçip bir köşeye sessizce,
örtsem üstüme biraz melankoli,
ve yatırsam kafamdaki sesleri,
derin uykuya…

derken “neden mavi değil “,
uyuzlukla …

ya da “anlamıyor beni “, 
şımarıklıkla…

bir hikaye batar ki, 
yüreğine…

susar kalır da,
nefes bile alamazsın…