Murat Özkan, Twiter hesabından isteyen kişilere imzalı kitabını gönderdiğini söylemişti. Kendisiyle iletişime geçip, kitabını okumak istediğimi iletmiştim. Kitaba dayanamıyorum :) Sağ olsun, kitabı çok hızlı bir şekilde ulaştırmıştı.

Kitabın önsözü, yeni yılın ilk günlerinde içimi ısıttı. Demiş ki;

…Yıllar önce yazmaya ilk başladığımda acaba kaç kişi alır diye soruyordum kendi kendime fakat bugün geldiğim noktada düşüncelerim değişti. Meğer kitabın ne kadar satacağının önemi yokmuş. Önemli olan bir eseri meydana getırmekmiş aslında…

Hep “keyif” diyorum ya; sonuçtan çok süreci sevmek gerek… Süreç keyifliyse, sonuç da memnun edici olacaktır…

Kitabın kahramanı Mustafa, uzun yıllar boyunca çalıştığı firmadan, kendine daha fazla zaman ayıracağı bir yaşam kurmak için ayrılır. Gece yarısı aldığı bir telefon sonrası, huzursuz edici bir durumda bulur kendisini.

Sade bir dilde kaleme alınan kitapta, bir sonraki sayfada neler olduğunu merak etmeden duramıyorsunuz. Soluk soluğa okuduğum bir kitap oldu. Bir aksiyon filmi olarak hayal etmedim değil :)

sevie:İlk baskı olması sanırım, nedeniyle 1-2 imla hatası ile karşılaştım. Yayınevne ve Murat Özkan’a ileteceğim…

Bazen okuma açlığım nüksediyor. Günlük olarak bir şeyler okumama rağmen, bazı günler sadece kitap okumak istiyorum. Böyle bir kriz anında, Araf ve bir parça çikolata yetişti imdadıma.

Kitapta yer alan karakterleri saymak başlı başına bir fıkra(!) gibi; bir Türk, bir İspanyol, bir Faslı, bir manik-depresif, bir lezbiyen, bir blumik..

Kitabın öncelikle İngilizce yazılmış olması, bol tasvirli Elif Şafak anlatımını biraz daraltmış gibi görünse de,  farklı deyimler ve İngilizce’nin kendine has esnekliği damakta hoş bir tat bırakıyor.

Yabancı bir ülkede doğmuş olmama rağmen, Ömer karakterinin neler yaşadığını çok iyi anlamama rağmen özdeşleştiğim o değil de manik-depresif Gail olması beni şaşırtmadı. Çikolatanın da etkisi olduğunu düşünüyorum.

Araf – Arka Kapak

Kim gerçek yabancı – bir ülkede yaşayıp başka bir yere ait olduğunu bilen mi, yoksa kendi ülkesinde yabancı hayatı sürüp, ait olacak başka bir yeri de olmayan mı?

İsimlerin yabancı memleketlere ayak uydurma sürecinde muhakkak bir şeyler eksilir – bazen bir nokta, bazen bir harf ya da vurgu. Yabancının isminin başına gelenler pişmiş tavuğun olmasa da ğişmiş ıspanağın başına gelenlere benzer – ana malzemeye yeni bir tat eklenmesine eklenmiştir de kalıpta gözle görülür bir çekme olmuştur bu arada. Yabancı işte ilk bu fireyi vermeyi öğrenir. Yabancı bir ülkede yaşamnın birinci icabı insanın en aşina olduğu şeye, ismine yabancılaşmasıdır.

Notlarım

“İsmime noktalarını iade ediyorum”
İnsan memleketini geride bıraktı mı kendinden en az bir parça feda etmeye hazır olmalıdır, derler.
***
Ne vakit bir yabancı bir başka yabancı ile ikisine de yabancı olan bir ortak dilde sohbet etmeye kalksa, konuşmalarının en iyi tarafı budur işte. İçlerinde biri bir kelime bulamadığında, öteki de bulamaz nasıl olsa..
***
Âşık olmak sevgilinin isimlerini kendine mal etmektir, aşkın bitmesi ise isimlerin iadesi.
***
Zira Buda’nın da dediği gibi ” en basiti başarmaktır, zor olan”.
***
İşitilmek istiyorsan, söylediğini galibin diliyle söylemelisin.
***

Kitaptan okuma parçası için buradan buyurun ;)

Şirketin kitaplığında denk geldim bu kitaba. Kafamı dağıtacak bir şeyler ararken iyi de oldu aslında.

Kitapta 8 öykü daha doğrusu masal yer alıyor. Her bir öyküde Yunan mitolojisinde yer alan ilginç olaylar anlatılıyor. Ege kıyılarında filizlenen bu öyküler,okuyucuyu farklı hayallere sürükleyebiliyor.

Kitaptaki Öyküler:

•  Meraklı Pandora ve Konuşan Sandık;
• Asklepios ve Devacı Yılanları; 
• Phaethon ve Güneş Arabası’nın Atları; 
• Yankı ile Nergis; Midas’ın Altınları; 
• İnsanlığa Aydınlığı Getiren Ölümsüz: 
• Prometheus; 
• Apollon’un Liri mi, Marsyas’ın Kavalı mı?; 
• Yeryüzünün İlk Güzellik Yarışması.

Bu güzel öykü kitabına enk gelirseniz, es geçmeyin. Kafa dağıtmak için birebir ;)

Metro 2033 ile birlikte Cesur Yeni Dünya kitabını da almıştık. Her zamanki gibi yemek yer gibi, 2-3 lokmada yuttuğum bir kitap oldu.

İlk defa bir kıtabın önsözünde, hem de yazarın kendisinden spoiler yemiş oldum! Tüm kitap boyunca ciddi bir şekilde içime oturdu. Önsöz değil, sonsöz olmalıydı bence! Fotoğrafını gördüğünüz İthaki Yayınları’nın kitabı, farklı basımları var mı bilmiyorum ama okuyacak olanlar varsa, önsözü atlamalarını tavsiye ederim.

Ford’tan sonra 632 yılına görütürür bizi Cesur Yeni Dünya.  Uzun yıllar süren savaşlar ve yıkımlar sonrası Ford kanunlarına/inancına bağlı insanlar yeni toplumu oluşturur. Bireysellik, aile ve tasarruf yüz kızartıcı bir suç olarak karşımıza çıkıyor.

“Cemaat. Özdeşlik. İstikrar.”

İnsanlar Kuluçka ve Şartlandırma Merkezleri denilen laboratuarlarda üretiliyor. Bir kişinin yaşamı daha embriyo iken belirleniyor, toplum sınıflandırılmasında Alfa Artı’dan Epsilon Eksi’ye uzanan bir skala dikkate alınıyor. Her sınıfı oluşturan kişiler, doğdukları (tüpten çıkarıldıkları mı demeliydim) andan itibaren kendi sınıfını kabul etmeleri, görevlerini doğru bir şekilde yapmaları konusunda uykularında şartlandırılıyorlar (hipnopedya).

“Herkes herkes içindir.”

Ford öğretisi “Mutluluk ve erdemin sırrıdır, yapmak zorunda olduğun şeyi sevmek. Tüm şartlandırılmaların amacı budur; insanlara kaçınılmaz toplumsal yazgılarını sevdirmek.” der. Hipnopedya sayesinde herkes çalışır, herkes eğlenir. Herkes herkes içindir.

Böyle bir dünyanın içerisine düşseydiniz ne yapardınız? “Anne” kelimesi müstehcen sayılırken, bir anneden doğmuş olmanın getirdiği hissi tahmin edebilir misiniz? Cesur Yeni Dünya kitabının kahramanıVahşi John bu sorulara cevap veriyor…

Halil, yani kardeşim “Metro 2033′ün kitabını bulsana abla?” diye bana gelince, yoğun bir şekilde kitabı araştırmaya başladım. Aslında kitaptan da meşhur bir FPS oyunu mevcutmuş. İnternet aramalarında oyunun kitaptan çok çıkmasından da anlaşılacağı üzere oldukça da popülermiş FPS’ciler arasında. Elime kitap geçmiş okumadan bırakır mıyım :)

Yazarı Dmitry Glukhovsky, Metro 2033 romanıyla 2007 yılında Kopenhag’daki EuroCon yarışmasında, Avrupa Bilim Kurgu Topluluğu (the European Science Fiction Society) tarafından verilen Teşvik Ödülü’ne (the Encouragement Award) layık görülmüş. Bilimkurgu sevenlere şiddetle tavsiye edilir :)

Kitabın konusuna gelince;

Hırsının kurbanı insanoğlu, kullandığı nükleer silahlardan sonra yer yüzündeki yaşamı geri dönülemez bir biçimde değiştirir. Hayatta kalan bir kaç bin kişi de en büyük yeraltı metrolarından biri olan Moskova metrosuna yerleşir ve istasyonlarda yeni bir yaşam kurar. Radyasyon yüzünden yer yüzüne dönmek artık bir hayaldir.

Hayatta kalma içgüdüsünün ağır bastığı metroda, tüm olumsuzluklara rağmen insanoğlu birlik olmayı yine de beceremez. İstasyonlarda farklı birlikler, devletler kurulur. Ve evet, kıyametten kurtulan insanoğlu burada da birbiri ne düşmanlık beslemeyi ve savaşmayı başarır.

Kitabımız kahramanı Artyom, WNDCh istasyonunda üvey babası ile birlikte yaşıyor. Yeryüzünden saldırıya geçen karaderililere karşı diğer istasyonları uyarmak amacıyla, Artyom’a metronun kalbi sayılan Polis’e gitme gorevi verilir. Metronun kaderi, Artyom’un Polis’e ulaşmasına bağlıdır.

Distopik romanlara karşı özel bir sempatim olmasından ötürü, kitabı zevkle okudum. Okumak ne kelime, resmen yuttum…  Aldığım notları çözmeden kitabı kardeşime teslim ettiğim için elimde tek bir okunabilir cümle kaldı, ki o zaten kitabı özetliyor:

“İnsanoğlu, diğer canlı yaratıklardan her zaman çok daha iyi bir katildi…”

Uzun zamandır bakıştığım kitaplardan biriydi, Açlık Oyunları. Kitabın konusunu dahi bilmeden aramızda platonik bi’şeyler başladı. (Belki de başarılı tanıtım çalışmaları yüzünden, ben farkında olmadan takıldı aklıma. Şimdi, tekrar düşününce… Tırstım.) Tesadüfen bir arkadaşımda kitabı görüp ödünç almamla, aramızdaki platonik “şey” farklı bir katmana ulaştı.

Açlık Oyunları‘nda, kitabın kahramanı Katniss Everdeen‘in dilinden Panem ulusunun hikayesi anlatılır. Başkent Capitol ve çevresindeki 12 mıntıkadan oluşan Panem’de her yıl geçmişte yaşanan kötü olayları hatırlamak adına Açlık Oyunları düzenlenir. Her mıntıka kendisini temsilen 1 erkek ve 1 kız haracı bu oyunlara gönderir. Açlık Oyunları’ndaki tek amaç ise, hayatta kalmaktır. 12. mıntıkayı temsilen kardeşi Prim’in adının kurada çıkmasından sonra, Katniss onun yerine gönüllü olur. Ve Katniss için hayatta kalma mücadelesi başlar…

Kitabı bir solukta, sabah 3e kadar oturarak bitirdim. Ardında serinin 2.kitabı Ateşi Yakalamak da aynı şekilde “hüp”diye bitti. Serinin son kitabı Alaycı Kuş‘a ise yarın akşam başlayacağım. Ola ki denk gelirseniz, okumanızı tavsiye ederim.

Hollywood boş durmamış ve seriyi beyazperdeye aktarmak üzere çalışmalarına başlanmış. Açlık Oyunları filminin 2013′te gösterime girmesi planlanıyormuş. Oyuncu seçmelerinde, örnek teşkil etmesi için aşağıdaki video çekilmiş. Bazı yerlerde ise bunun bir “hayran” videosu olduğu söyleniyor. Hangisi doğru emin değilim :)

Benim gibi karakterleri önce kendi zihninde canlandırmayı sevenler ve henüz kitabı okumamış olanların videoyu seyretmesini tavsiye etmem :)

Açlık Oyunları Film Açlık Oyunları Fragman
Yükleyen HungerGamesTR. – Film ve TV kanalındaki diğer videolara göz atın

Yazar: Richard Parkes Cordock
Yayınevi: Alteo

Önce bir itirafla başlamam gerekir aslında. Pazarlama, kişisel gelişim, girişimcilik kitaplarını okumayı pek sevmem.
Daha doğrusu sevmezdim. Blog yazıları ve kısa makaleler okumak ile ilgili bir sorunum yoktu. Komple bir kitabı okuma girişiminde bulunsam da sonunu getiremiyordum. Bitiremediğim kitaplardan hiç haz etmem oysa :)

Okuma açlığımın tavan yaptığı bir günde, elime gelen ilk kitap Milyoner oldu. “Acaba okuyucusunu nasıl gaza getiriyor?” gibi bir art niyet ile  kitabı okumaya başladım.

Yanıldım! Keyifle okuduğum ve farkındalığımı artıran bir kitap oldu. Aldığım bir kaç notu paylaşmak ve en çok da kendim için saklamak (kayıt altında tutmak) için yazıyorum. Kitaptan aldığın notlara, birkaç kişisel fikir de karışmış olabilir…

Zaman yönetimi konusunda büyük sıkıntıları olan Tom, iş gezisine çıkacağı uçağı son dakikada yakalar. Ekonomi sınıfında yer kalmaması nedeniyle, şans eseri 1. sınıfta Michael Redford isimli bir iş adamının ekstradan satın aldığı koltukta kendine yer bulur… Ve Tom için unutulmayacak bir yolculuk başlar…

İNAN-SANA

Michael, Tom’a milyoner olmanın sırrını anlatırken İNAN-SANA kısaltmasını kullanıyor. Kısaltmadaki harfler, sırrı oluşturan cümlelerin ilk harfleri.

İnan-sana kendine!

Herşey koşulsuz kendine inanmak ile başlıyor. 8 sırrın tamamını da yerine getirmek oldukça önemli. Tek bir sırrın eksik kalması bile, milyoner olma hedefini uzaklaştırıyor.

Milyoner ve eleman zihniyeti farklıdır. Milyoner olmak istiyorsan, milyoner gibi düşünmen gereki.

Konfor alanın senin için bir engeldir. Hergün konfor alanını terketmek için bir şeyler yapman, kişisel gelişim için önemi çok fazla. Konfor alanı rahat, sıcak ve huzurlu görünse de insanı cam fanus küçük bir dünyaya sürüklediği kesin.

(Kitabı okumaya devam etmemin bir nedeni de kendi konfor alanımdan biraz olsa uzaklaşmak )

Ne istediğini bil ve heyecan duy ondan!

Kişinin isteklerinde tutkulu olması ve heyecan duyması gerekir. Tutkunu bir an olsa dahi yitirmemek.

Asla konfor alanınla yetinme!

Konfor alanı artıkça, kişinin yeni bir şeyler deneme isteği de o kadar azalır. Bunu önlemek için hergün bir fırsat tohumu ekilmen gerekir. Bir gazeteyi, bir reklamı ya da herhangi bir yazıyı okumak bile bir tohumdur. Kimi birkaç ayda, kimi yıllar sonra yeşerir.

Sonuçta Henry Ford’un dediği gibi “Başaracağına inansan da haklısın, inanmasan da!”…

Ne işine yarar ki şans ve yalan!
“Şansızım!” diye geri çekilmek bir insanın kendine söyleyebileceği en büyük yalanlardan biri. Şans, sıkı çalışmanın sonucu oluşur. Ekilen tohum sayısının artması, filizlenecek çiçeklerin sayısını artırır.

Sapta Amaçlarını!
Kesinleşmemiş amaçlara doğru yapılan her hareket bir kayıptır! Amaçlar yazıya dökülmeli ve hergün gözden geçirilmelidir. Amaç, bitiş tarihi olan bir düştür. Her amacın bir bitiş tarihi olması zorunludur.

(Kendime not: Listelerini yazıya döküyorsun, ama kendime bir “deadline” koymuyorsun. Bunu yapmayı “hemen”  bırak!)

Almalı zevk sıkı çalışmaktan!
Çalışmaktan zevk alırsan, ne kadar çok çalıştığının veya yorulduğunun bir önemi kalmaz. Çalışırken eğlenmek amaçlarına daha fazla bağlı kalmanı sağlar.

Ne olur ısrarcı ol isteklerinde!
“Hayır” bir milyonerin lûgatında bulunmayan bir sözcük. Hayır’ı cevap olarak kabul etme, ısrarcı ve kararlı ol isteklerinde.

Arada başarısızlığa da uğrayabilirsin, bunu da fırsat bil kendine!
Başarısızlıktan öğreceğin her ders senin için daha değerlidir. Her durumda bir fırsat görebilirsen, milyoner olma yolunda daha sağlam ilerlersin.

Ve ekstra bir sır, iyi bir takım!
Her işi kendin yapamazsın.
Çalışma ekibini heyecanını paylaşan kişilerden oluşturman, başarı için azami önem taşıyor.

Çok da zor değilmiş, değil mi :)
Peki ya siz milyoner, olmak ister miydiniz?