3-4 aydır ne zaman bu kutuyu evden atmaya kalkışsam ya da niyetlensem bu manzara ile karşılaşıyorum. Fotoğrafta fazla belli olmuyor, ama daha acıklı birer ifade var yüzlerinde…
Yok arkadaş, karar verdim. Bugün değil ama yarın kesin bu kutuyu atacağım!
Derler ki; Köpek zamanla sahibine benzermiş, kedi ise sahibini kendine benzetirmiş. Bizim canavarlarla boğuşa boğuşa sanırım ben de kedileşmeye başladım. Sürekli uyku halindeyim. Bıraksalar 24 saat uyuyacağım. Uyumaya niyetim olmasa bile, koltuğa uzandığımda mutlaka kedilerimden birisi gelip midemin üstüne yatıyor. Kıpırdamak için ben de uyuyorum :).
Değişik bahaneler arıyorum uyumak için, dün 8 adet DVDyi kopyalarken 16-20 defa uykuya daldım. Kendime hayret ediyorum. 5 dakikalığına bile uyuyabiliyorum.
İnsanlar depresyona girdiği için çok uyur, bense çok uyuduğum için depresyona girmek üzereyim. İşlerim aksıyor. Planlı hareket edemiyorum ve bu beni deli ediyor. Sanırım uyku bağımlılığım var.
Uykuya bi çare lütfen… zZzzzzZZZZzzz ..
Çaya gelecek misafirlerimiz için Yemek Şenliği sitesinden Hülya Abla’nın kurabiye tarifini yapmaya karar vermiştim. Evi toparlayıp, kurabiye için gereken malzemeleri yoğurma kabına koymuştum ki MSN’den ileti uyarısı geldi. Koşa koşa bilgisayar başına gittim. Tam cevap yazarken, mutfaktan acaip bir gürültü geldi. “Yuvaaaaaaaaaaaaa” diye herzamanki çığlığımdan bastım. Canavar kedimiz Yuva, mutfak tezgahına çıkıp bir şeyler kurcalamayı çok seviyor. Ben de çığlık atarak onu uyarıyorum.
Mutfağa gittiğimde, kaptaki kurabiye malzemelerinin yarısı yerdeydi, yarısı kabın içerisinde. devamı…
