Günce 15022009

• Son bir kez daha söyliyeyim, 14 Şubat Sevgililer Günü benim için hiç bir şey ifade etmiyor. “Ayyy, ne yapacaksın? Ayy, ne alacaksın?” diye soranlara cevap olsun. Benim için hergün sevgililer günü.
• Son zamanlar da sürekli birilerine iyi dileklerde bulunuyorum. Bir kaç gün önce kesin olarak netleştirdim. Düşündüğüm tüm kötü şeyler, başıma geliyor. Kötüyü çağırıyorum, iyiyi de çağırıyım o da gelir diye düşünüyorum.
• İşin en komik tarafı, 10 gün önce ilk önce otobüsü kaçırır mıyım acaba diye düşündüm. Otobüs durağı pas geçti. Işıklarda yetişirim diye peşinde koştum. Bir sonraki durağa kadar otobüsü kovaladım. Yetişemedim. Tiryakiliğin canı çıksın, nefes darlığından komaya giriyordum az daha. Sinir krizi geçirmem de cabası. Yolda, ben kesin kilerin kapısını kilitlemedim diye düşünüyordum. Efendim, bizim ufak bir odamız var, kiler şeklinde. Ivır zıvır, çöp vs orada durur. Eve geldim, “bingo”. Ardiyenin içindekiler salona,mutfağa Kartal ve Yuva’nın önderliğinde dağılmış. Daha sonra kumlarını değiştirirken, paketi ağzı açık olarak kapının önüne bırakmıştım. İçerde başka bir şey ile uğraşırken, “kesin dağıtacaklar onu”  diye düşündüm. Evet, yanılmadım. Bir istihbarat geliyor ama ben değerlendirmede geç kalıyorum sanırım.
• Sevgili Begüm’cem, bana süpriz yaparak Garanti kumbara, cicili bicili not defterleri ve güzel bir küpe ve bileklik takımı göndermiş. Teşekkür ediyorum bacım :) Çok güzel süpriz oldu benim için.
• 3-4 yıl önce epostalarımı düzenli olarak kontrol etmezsem, tedirgin oluyordum. Son 1-2 yıl ise RSS feedlerini okumadan duramıyorum. Ancak son bir kaç ay ise onların yerini FriendFeed aldı. İlla ki bakmam lazım.
• Şubat tatilinden istifade Nuray annem ve Cengizhan bir kaç günlüğüne bizdeydi. Bol bol Beylikdüzü turu attık.
• Nuray annemlerin gelmesine en çok Kartal ve Yuva sevindi. Yediğimiz herşey bol bol nasiplerini aldılar :)
• Son gün hep beraber Taksim’e geçip Türkan ablayı görmeye gittik . Güzel bir yemek ile finalimizi yaptık. ch sağ olsun.
• Yoğun bir şekilde bedavaNEvar‘ın kodlaması ile uğraştım ve halâ uğraşıyorum. Kod yazmayı ne kadar çok sevdiğimi unutuyordum nerdeyse son bir kaç aydır.
• Kuzenimin düğün tarihi kesinleşti. 12 Nisan. Yani bana memleket yolu görünüyor. Ben köyümü özledim, ama yarsız, internetsiz kalma düşüncesi beni kahrediyor.
• Gelelim düne. Uzun zamandır dışarı çıkmadığımızı düşünerek, attık kendimizi Migros’un kalabalığına. Günün anlam ve önemine ilişkin en uygun hareketi yaparak Recep İvedik’e bilet aldık. 4 salonda oynamasına rağmen ancak 2-3 seans sonrası yer bulduk.
• Filme kadar o zamanı mağazalara bana ayakkabı bakarak geçirdik. Tam umudumuzu kesmişken, ben Adil Işık’ın vitrininde duran çizmelere vuruldum. Biraz rusvari duruyorlar, ama çok güzeller giymeye kıyamam. Geldim, gördüm, aldım. :) ch sağ olsun. The Mongolian Barbeque’de yediğimiz harika yemekten sonra biraz bowling salonunda takıldık. Halk kahramanımız Recep İvedik’e kavuşmak için  sinemaya geçtik. Filmin ilk yarısı hem kısa hem de o kadar komik değildi. İkinci yarıda bayıldık gülmekten, komik, yer yer absürttü. Eğlenceli zaman geçirmemize yetti. Eşim, hayatımın anlamı, canım ch teşekkür ederim bu güzel gün için.
• Şimdi de favori Pazar günlerimizden biri geçiyor. İnsanın evi gibisi yok.
• Bu arada doğumgünüme de az kalmış yani :)