Bi’ Dur, Sakin Ol!

Son bir kaç aydır hep zamanımın yetmediğinden, bi şeylerin yetişmediğinden yakınıp durdum. Yer yer abidik gubidik ‘kendimce’ pratik (ama reelde statik irrasyonel) çözümler ürettim.

Asansörü beklemedim, merdivenlerden koştum…

Yemek yerken, bir yandan başka bir iş yaptım…

Telefonla konuşurken, mail yazdım aynı anda…

‘aman da aman! multifankçionalim, oh ne âlâ!’ diye sevindim ‘kendimce’…

Sonra farkettim ki duymaya başladım, daha doğrusu anlamamaya. Aklım hep o diğer işte!

Kitap okuyamaz, yazı yazamaz hatta yediğim yemekten keyif alamaz olmuştum…

Sonra durdum, ve dedim ki kendi kendime;

“Bi’ bak bana! Sakin ol!

Dünya kurtulmaz on saniye kazandığın merdivenden!”

Bir süre daha sükunetimin çıkaracağım keyfini…

Alkol ve Sürat

“Delikanlı“…
Erginlikle evlilik dönemleri arasında biz de böyle derler gençlere. Kız, erkek farketmez. Delikanlıdır onlar. Öyle deli akar ki kanları, damarlarında zor durur. Onlar da yerinde duramaz.
Gözleri kara, tüm Dünya dize gelir sanırlar.

Aileden çok, arkadaşlar öne çıkar. Hele bir de sevgili varsa, bundan alâsı yoktur. Hayat eğlenmek, onlarla zaman geçirmektir. Öyle ya, şimdi değil de ne zaman eğlenecekler?

Eğlence, bazen sabahlara kadar muhabbet… Bazen sinema, bazen bir barda tokuşturulan kadehler… Kimi zaman nereye gittiğini bilmeden son sürat, son ses müzikle kendini yollara vurmak… Gönlünce eğlenebilmek…

Keşke herşey düşlerdeki gibi toz pembe olabilse… Eğlenmek… Kimi zaman o kadar büyük bir sorumluluk getir ki, bir ömür vicdan azabı, bir ömür özlem peşini bırakmaz.

Çok mu farazî oldu anlattıklarım? Biraz daha açayım o zaman.

devamı »